با سلام خدمت همه عارفان و عاشقان سعادت.در این پست اشعاری از زنده یاد دکتر نوربخش براتون گذاشتم.امیدوارم با خوندنشون راهی برای خرسندی روح و نزدیکی به خدای متعال پیدا کنید.
>> خاموش <<
دریایی پرخروش
بی قرار و بی آرام
یک سینه سخن بر دوش
و تو میگوئی خاموش !
حرف می زنم
که فکر نکنم
و به خود نیاندیشم
و تو میگوئی خاموش !
اتمهای وجودم
در حال شکستن
که منفجر شوم و نابود
و تو میگوئی خاموش !
درد دلی میکنم
که تو خوشحال شوی
و من از شادی تو شاد
و تو میگوئی خاموش !
کودکی خوش باور
مادر را به سوال میپیچد
مادر فارغ از لذت و نیاز طفل
جوابش میدهد :
هیس ! خاموش !
روحش شاد و یادش گرامی باد. . .
>> بر که نماز میکنی؟ <<
هرچه نیاز میکنم باز تو ناز میکنی بخت بلند من چرا قصه دراز میکنی؟
عزم سفر نموده ای نیست مرا شکایتی بارقه حقیقتی ترک مجاز میکنی
جلوه گه حقیقتی نیست مجز مجاز ما گر نکشیم ناز تو گو به که ناز میکنی؟
گفتمش اینکه جان دهم در رهت ای امید دل گفت نیرزدم جوی این که نیاز میکنی
گفتمش از کرشمه ات فتنه گرفت عالمی گفت خمش که عالمی محرم رازمیکنی
شیخ ریای هرزه گو طعنه به کفر ما مزن تا که نسازمت عیان بر که نماز میکنی
یار بود به خانه ات چیست دگر بهانه ات کز همه نوربخش ما رو به حجاز میکنی
امید وارم این پست مورد توجه عاشقان الله و بخصوص مریدان راه زنده یاد نوربخش قرار گرفته باشد.در ضمن من تقریبا بیشتر اشعار این زنده یاد رو داریم.فقط کافی تو قسمت نظرات مارو در جریان قرار بدید.با تشکر




نوشته شده در پنجشنبه ٢۱ آذر ۱۳۸٧ |
نوشته شده توسط